De prevalentie van pyromanie onder de bevolking is niet bekend. In een onderzoek met een steekproef uit de algemene bevolking is een levenslange prevalentie van brandstichting gevonden van 1,0 tot 1,1%. Brandstichting is echter slechts één component van pyromanie, en is op zichzelf niet voldoende om de classificatie te kunnen toekennen. Brandstichting komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen (levenslange prevalentie 1,7 tegenover 0,4%); of dit ook geldt voor pyromanie is echter onbekend. In dit onderzoek was brandstichting het vaakst comorbide met de antisociale-persoonlijkheidsstoornis, stoornissen in het gebruik van een middel, een bipolaire-stemmingsstoornis en de gokstoornis. Pyromanie als primaire classificatie was in dit onderzoek zeer zeldzaam, in tegenstelling tot brandstichting. Zo had van de mensen in een steekproef van personen in een Fins ziekenhuis die als gevolg van herhaalde brandstichting in aanraking waren gekomen met justitie, slechts 3,3% symptomen die volledig voldeden aan de criteria voor pyromanie. In een Amerikaanse studie bleek uit een steekproef van volwassenen die om psychiatrische redenen in een ziekenhuis waren opgenomen, dat 3,4% van hen actuele symptomen had die volledig voldeden aan de criteria voor pyromanie.
