Ejaculatielatentie is het uiteindelijke resultaat van de werking van een reeks factoren. De kans dat iemand vertraagde ejaculatie ervaart wordt verhoogd door een groot aantal psychosociale factoren, waarvan depressiviteit en ontevredenheid met de partnerrelatie de belangrijkste zijn.
Genetica en fysiologie Vertraagde ejaculatie kan het gevolg zijn van talrijke somatische factoren, waaronder operaties die de sympathische of somatische innervatie naar het genitale gebied verstoren, zoals een radicale prostatectomie bij de behandeling van prostaatkanker. Met vertraagde ejaculatie kunnen de volgende aandoeningen en gedragingen samenhangen: neurologische en endocriene aandoeningen, waaronder ruggenmergletsel, beroerte, multiple sclerose, chirurgie in het bekkengebied, ernstige diabetes, epilepsie, hormonale afwijkingen en slaapapneu, evenals alcoholmisbruik, darmstoornissen, cannabisgebruik en omgevingsfactoren.
Bovendien hangt het gebruik van medicatie die de α-adrenerge innervatie van het ejaculatiesysteem remt (bijvoorbeeld tamsulosine) samen met vertraagde ejaculatie, en hetzelfde geldt voor antihypertensiva, antidepressiva (bijvoorbeeld selectieve serotonineheropnameremmers) en antipsychotica.
Een toename van de vertraagde ejaculatie bij ouder wordende mannen hangt mogelijk samen met een verminderde werking van de snelgeleidende perifere sensorische zenuwbanen door de leeftijd, en met verminderde geslachtshormonenafgifte, eveneens door de leeftijd. Ook verlaagde androgeenspiegels door het ouder worden kunnen samenhangen met vertraagde ejaculatie.
