Emma Wang, een 26-jarige accountmanager bij een zakenbank, meldt zich bij een ambulante psychiater vanwege ‘stemmingsschommelingen’ die een funeste invloed hebben op de relatie met haar vriend.
Ze vertelt dat hun laatste ruzie is ontstaan doordat hij net iets te laat was voor hun afspraakje. Ze heeft tegen hem geschreeuwd en toen de relatie beëindigd, als een donderslag bij heldere hemel. Ze voelde zich daarna vertwijfeld, schuldig en vol zelfkritiek. Toen ze hem belde om het goed te maken, wees hij haar af, omdat hij haar ‘PMS-explosies’ zat was. Ze heeft zichzelf daarna oppervlakkige snijwonden op haar linker onderarm toegebracht, wat al sinds haar jonge tienerjaren voor haar een betrouwbare methode is om zich minder angstig te voelen.
Ze vertelt dat deze stemmingsschommelingen iedere maand uit het niets komen opzetten en dat ze daarbij spanning voelt, snel ruzie zoekt, en gevoelens heeft van angst, verdriet en spijt. Soms gaat ze enorm tekeer tegen haar vriend, maar ze ergert zich ook aan vriendinnen, op het werk en bij familie. In de week waarin ze zich als ‘de Hulk’ gedraagt, gaat ze anderen uit de weg en neemt ze de telefoon niet op; ze zou haar ‘normale gezellige zelf’ niet zijn, vertelt ze, en daarmee zou ze haar vriendinnen alleen maar van zich af stoten. Wanneer ze zich zo ‘beroerd’ voelt, kan ze wel werken, maar ze heeft weinig energie en kan zich slecht concentreren. Ze is zo gespannen en vol ‘zelfmedelijden’ en betreurt diep dat ze ervoor heeft gekozen om haar jeugd te ‘vergooien’ door voor een keiharde financiële instelling te gaan werken.
Iedere keer als ze zich zo ‘wanhopig’ voelt, is ze meestal vastbesloten om behandeling te zoeken. Vlak nadat ze ongesteld is geworden, wordt ze plotseling weer helemaal anders, is ze weer in haar normale doen en heeft ze het veel te druk om naar een psychiater te gaan. Tijdens de weken na haar menstruatie zegt patiënte dat zij zich ‘prima, top, zoals gewoonlijk’ voelt.
Ze zegt dat de stemmingsschommelingen altijd zeven tot tien dagen voor het begin van haar menstruatie beginnen en ‘als een vreselijke PMS’ komen opzetten. Haar menstruatie is normaal. Ze heeft voordat ze ongesteld wordt last van gevoelige of gezwollen borsten, een opgeblazen gevoel, toegenomen eetlust en gewichtstoename. Bijna meteen na het begin van de menstruatie voelt ze zich ‘plotseling weer goed’. Ze antwoordt ontkennend op de vraag of ze alcohol of drugs heeft gebruikt en ze heeft geen voorgeschiedenis van psychotische, manische of dwangmatige symptomen. Ze zegt geen suïcidegedachten te hebben en geen suïcidepoging te hebben ondernomen of een psychiatrische opname te hebben meegemaakt. Ze zegt niet allergisch te zijn en ook geen andere somatische problemen te hebben. Ze gebruikt geen medicatie, afgezien van de anticonceptiepil. Haar familieanamnese is positief voor een mogelijke depressieve-stemmingsstoornis bij moeder van patiënte. Patiënte is in China geboren en kwam op 14-jarige leeftijd naar Nederland om naar een internationale kostschool te gaan. Na haar afstuderen aan een gerenommeerde businessuniversiteit is ze bij haar oudere zus gaan wonen.
Bij het status-mentalisonderzoek wordt een modieus geklede Oost-Aziatische vrouw gezien, die mooie sieraden draagt en een designertas bij zich heeft. Ze maakt goed oogcontact en is tijdens het hele gesprek vriendelijk en coöperatief. Haar realiteitsbesef, oordeelsvermogen en impulsbeheersing zijn intact, maar anamnestisch zijn er in de periode rond haar menstruatie op deze gebieden beperkingen aanwezig. Er zijn geen hallucinaties. Haar denken is normaal van tempo, beloop en samenhang en er zijn geen aanwijzingen voor wanen of dwanggedachten. Haar stemming is, buiten de perimenstruele periode, over het algemeen goed en haar affect is normaal modulerend en adequaat, maar soms licht prikkelbaar. Zij heeft geen suïcidale of homicidale gedachten. Haar spraak is normaal van snelheid en modulatie.
