Hoofdlijnen bij de classificatie

► Seksuele disfuncties moeten worden onderscheiden van voorbijgaande beperkingen in het seksuele functioneren; om die reden moet de duur van de beperking minstens zes maanden zijn.

► Seksuele problemen kunnen, vooral bij vrouwen, een gevolg zijn van onvoldoende stimulatie. In die gevallen mag geen seksuele disfunctie worden toegekend.

► Het seksuele functioneren neemt met de leeftijd af; daarom moet bij de diagnostiek van seksuele disfuncties rekening worden gehouden met leeftijdsgerelateerde veranderingen.

► Seksuele disfuncties zijn genderspecifiek.

► Beperkingen in het seksuele functioneren kunnen gepaard gaan met diverse psychische stoornissen (bijvoorbeeld een depressieve stoornis), en ook met somatische aandoeningen (bijvoorbeeld diabetes mellitus of neurologische aandoeningen).

► Beperkingen in het seksuele functioneren kunnen het gevolg zijn van diverse middelen (bijvoorbeeld alcohol, nicotine of opioïden) en meerdere psychofarmaca (bijvoorbeeld antidepressiva of antipsychotica) en andere farmaca (bijvoorbeeld antacida, antihypertensiva of bètablokkers).

► Culturele, interpersoonlijke en religieuze factoren kunnen een belangrijke rol spelen bij beperkingen in het seksuele functioneren en moeten in de diagnostiek in overweging worden genomen.

► Soms kan bij dezelfde persoon sprake zijn van meerdere, of elkaar overlappende seksuele disfuncties.

► De oorzaak van seksuele disfuncties is meestal onbekend; beperkingen in het seksuele functioneren zijn vaak een gevolg van een complex samenspel van somatische, psychische en socioculturele factoren.