De 11 jaar oude Robert is ‘verschrikkelijk zenuwachtig’ en is om die reden met zijn ouders naar de huisarts gekomen. Hij vertelt hem dat hij zich voortdurend ‘gespannen’ en onrustig voelt. Hij is een goede leerling, maar maakt zich dagelijks zorgen over zijn huiswerk, atletiekwedstrijden en andere naschoolse activiteiten. Hij merkt bij zichzelf dat hij niet kan stoppen met piekeren. Naarmate zijn huisarts meer over hem verneemt, wordt het hem duidelijk dat Robert ook heel verdrietig is en wellicht een depressieve episode doormaakt. Robert antwoordt ontkennend op de vraag of hij weleens denkt aan, of intenties en/of plannen heeft om zichzelf of iemand anders van het leven te beroven. Hij gebruikt geen alcohol of andere middelen en neemt geen medicijnen die angst kunnen veroorzaken. Een uitgebreid onderzoek levert geen somatische aandoening op die de symptomen zou kunnen verklaren.
Robert heeft mogelijk een gegeneraliseerde-angststoornis, maar dit is niet helemaal duidelijk. De symptomen zijn relatief vaag, en de clinicus moet, zoals in de DSM-5 staat vermeld, voorzichtig zijn met het al te gemakkelijk toekennen van deze classificatie aan kinderen. Robert beschrijft een aantal symptomen die kunnen samenhangen met de gegeneraliseerde-angststoornis, zoals zich gespannen en onrustig voelen en zich zorgen maken over dagelijkse stressoren. Niettemin moet de clinicus controleren of deze symptomen niet beter verklaard worden door andere aandoeningen die zich met angst kunnen manifesteren (bijvoorbeeld de obsessieve-compulsieve stoornis). Robert zou ook kunnen lijden aan een depressieve episode, wat het beeld verder compliceert. Zijn angstsymptomen kunnen allemaal verklaard worden door een depressieve stoornis. Een gegeneraliseerde-angststoornis mag niet worden vastgesteld als de angstsymptomen alleen voorkomen in het kader van een depressieve episode; als dit het geval is moeten ze als onderdeel van een depressieve stoornis worden beschouwd en mag een aparte classificatie gegeneraliseerde-angststoornis niet worden toegekend. De gegeneraliseerde-angststoornis kan wel worden overwogen als er een periode is geweest waarin de angstsymptomen aanwezig waren zonder dat er sprake was van depressiviteit. De patiënt wordt verwezen naar een psychiater voor een zorgvuldige beoordeling en diagnose.
Deze site geniet auteursrechtelijke bescherming. Derhalve is afdrukken niet toegestaan.