Antwoorden

Antwoorden

1Het syndroom van Down (trisomie-21) is de meest voorkomende oorzaak van verstandelijke beperkingen; het fragiele-X-syndroom is de meest voorkomende genetische oorzaak; en fenylketonurie is een stof­wis­se­lings­ziek­te die leidt tot beperkingen in het intellectuele vermogen indien onbehandeld.

2Beperkte ge­zichts­uit­druk­kin­gen en een gebrek aan interesse in leef­tijds­ge­no­ten zijn kenmerkende tekorten in de sociale communicatie en interactie bij de au­tis­me­s­pec­trum­stoor­nis, en echolalie en verminderde gevoeligheid voor temperatuur zijn kenmerkende vormen van beperkt en repetitief gedrag dat samenhangt met deze stoornis. Hoewel er subtiele motorische tekorten kunnen worden waargenomen bij kinderen met een au­tis­me­s­pec­trum­stoor­nis, is onhandigheid geen specifiek diagnostisch kenmerk. Evenzo kan zelfverwondend gedrag worden waargenomen bij kinderen met ernstige vormen van autisme, maar dit gedrag is niet in de clas­si­fi­ca­tie­cri­te­ria opgenomen. On­nauw­keu­rig­heid in het lezen van woorden kan duiden op de classificatie taalstoornis of specifieke leerstoornis.

3Mannen hebben vier keer vaker een au­tis­me­s­pec­trum­stoor­nis dan vrouwen, en er zijn aanwijzingen dat autistische meisjes meer kans hebben op een ermee samenhangende verstandelijke beperking.

4Jonge kinderen met een bipolaire stoornis kunnen ook symptomen hebben als verhoogde motorische activiteit, impulsiviteit, moeite met de aandacht en prikkelbaarheid, in het bijzonder tijdens hypomanische en manische episoden. Echter, deze symptomen zijn doorgaans meer episodisch van aard en correleren met veranderingen in de gemoedstoestand. De aard van de motorische activiteit is bij hen ook meestal meer doelgericht.

5Er is een breed scala aan aandoeningen die ook kunnen leiden tot problemen met de aandacht, hyperactiviteit en impulsiviteit; voorbeelden van somatische oorzaken zijn bijwerkingen van medicijnen (lucht­weg­ver­wij­ders, neuroleptica, schild­klier­me­di­ca­tie), aandoeningen van de schildklier, lood­ver­gif­ti­ging, obstructieve-slaap­ap­neu­syn­droom, stoornissen in middelengebruik en zintuiglijke beperkingen zoals gehoorverlies.

6Volwassenen met ADHD hebben waarschijnlijk minder vaak uiterlijke verschijnselen van verhoogde motorische activiteit, maar ze kunnen nog steeds een verhoogd intern gevoel van rusteloosheid hebben of moeite hebben om langdurig stil te blijven zitten. Bij oudere adolescenten en volwassenen (≥ 17 jaar) met ADHD zijn er slechts vijf symptomen uit de domeinen van onoplettendheid of hyperactiviteit-impulsiviteit nodig voor een classificatie.

7Een verstandelijke beperking impliceert een stoornis in de algemene intellectuele vaardigheden, terwijl het bij de specifieke leerstoornis gaat om iemands vermogen om vaardigheden te verwerven in een of meer on­der­wijs­do­mei­nen, zoals lezen, schrijven of rekenen. De algemene intelligentie zal de prestaties in specifieke leer­vaar­dig­he­den beïnvloeden, en mensen met een specifieke leerstoornis moeten ook worden getest op een verstandelijke beperking. Beide classificaties kunnen nodig zijn als er grotere moeilijkheden in de schoolse vaardigheden zijn dan gezien het algehele in­tel­li­gen­tie­pro­fiel van een cliënt zou worden verwacht.

8De co­ör­di­na­tie­ont­wik­ke­lings­stoor­nis bestrijkt een breed scala van de fijne en grove motorische vaardigheden, met inbegrip van algemene onhandigheid, het vangen van voorwerpen, met de hand schrijven en fietsen.

9Tri­cho­til­lo­ma­nie en de obsessieve-compulsieve stoornis moeten worden overwogen bij de beoordeling van repetitieve motorische activiteit, want er kunnen gevallen zijn waarbij deze stoornissen de meer aangewezen classificaties zijn.

10De stoornis van Gilles de la Tourette kan worden onderscheiden van de persisterende motorische- of vocale-ticstoornis door het feit dat de eerste zowel motorische als vocale kenmerken heeft. Deze stoornis kan worden onderscheiden van de voorlopige ticstoornis op basis van de duur van de symptomen (> 1 jaar).