De orgasmestoornis bij de vrouw wordt gekenmerkt door moeite met het ervaren van een orgasme en/of een duidelijk verminderde intensiteit van de orgastische sensaties (criterium A). Vrouwen verschillen onderling sterk in het type of de intensiteit van de stimulatie die een orgasme teweegbrengt. Ook de subjectieve beschrijvingen van een orgasme zijn zeer gevarieerd, wat erop wijst dat de ervaring van een orgasme sterk kan verschillen, zowel bij verschillende vrouwen als bij dezelfde vrouw op verschillende momenten. Voor een classificatie orgasmestoornis moet een vrouw in alle of bijna alle gevallen van seksuele activiteit (ongeveer 75–100% van de situaties) klachten ervaren (in omschreven situaties, of bij gegeneraliseerde klachten: in alle situaties), die minimaal ongeveer zes maanden moeten duren. Het gebruik van criteria voor een minimale ernst en duur is bedoeld om voorbijgaande moeilijkheden met het ervaren van een orgasme te onderscheiden van een langer aanhoudende orgasmedisfunctie. De aanduiding ‘ongeveer’ in criterium B schept ruimte voor een eigen oordeel door de clinicus voor gevallen waarin de duur van de klachten de aanbevolen drempel van zes maanden niet haalt.
Een classificatie orgasmestoornis bij de vrouw geldt alleen als de klachten gepaard gaan met klinisch significante lijdensdruk (criterium C). In veel gevallen worden orgasmeproblemen veroorzaakt door meerdere factoren, of kunnen de oorzaken niet worden vastgesteld. Als wordt geoordeeld dat de orgasmestoornis bij de vrouw beter wordt verklaard door een andere psychische stoornis, de effecten van een middel/medicatie, of een somatische aandoening, is de classificatie orgasmestoornis bij de vrouw niet van toepassing. Als er tot slot ook interpersoonlijke of aanzienlijke contextuele factoren een rol spelen, zoals ernstige relatieproblemen, partnergeweld, of andere belangrijke stressoren, wordt niet gekozen voor een classificatie orgasmestoornis bij de vrouw.
Veel vrouwen hebben clitorale stimulatie nodig om een orgasme te bereiken, en een relatief klein percentage van de vrouwen beschrijft dat zij altijd een orgasme krijgen bij de coïtus. Een vrouw die wel een orgasme krijgt door clitorale stimulatie maar niet tijdens de seksuele gemeenschap, voldoet dan ook niet aan de criteria voor een classificatie orgasmestoornis bij de vrouw. Verder is het belangrijk om de vraag te stellen of de orgasmemoeilijkheden het gevolg zijn van inadequate seksuele stimulatie; in die gevallen kan er nog steeds hulp nodig zijn, maar wordt niet gekozen voor de classificatie orgasmestoornis bij de vrouw.
