Het meest kenmerkende symptoom van de persisterende perceptiestoornis door een hallucinogeen is dat de betrokkene wanneer hij of zij weer nuchter is, de perceptiestoornissen die tijdens de intoxicatie door het hallucinogeen werden ervaren, opnieuw beleeft (flashbacks, criterium A). Hierbij kunnen alle zintuiglijke waarnemingen verstoord raken, maar het betreft meestal de visuele waarneming. Kenmerkend voor de visuele perceptiestoornissen zijn: geometrische hallucinaties, foutieve waarneming van beweging in de perifere gezichtsvelden, kleurflitsen, geïntensiveerde kleuren, reeksen van beelden van bewegende voorwerpen (beelden blijven bijvoorbeeld in hun beweging hangen, zoals bij stroboscopische fotografie), de waarneming van gehele voorwerpen, oogruis (visual snow syndrome), positieve nabeelden (een voorwerp van dezelfde kleur of een complementaire kleur blijft als ‘schaduw’ achter nadat het voorwerp is verwijderd), een stralenkrans rond voorwerpen, of voorwerpen als te groot (macropsie) of te klein (micropsie) waarnemen. De visuele perceptiestoornissen treden episodisch of vrijwel aanhoudend op en moeten klinisch significante lijdensdruk of beperkingen veroorzaken in het sociale of beroepsmatige functioneren of het functioneren op andere belangrijke terreinen (criterium B). De stoornissen kunnen weken, maanden of jaren aanhouden. Andere verklaringen voor de stoornissen (bijvoorbeeld hersenlaesie, een reeds aanwezige psychose, epilepsie, migraine-aura zonder hoofdpijn) moeten zijn uitgesloten (criterium C).
De persisterende perceptiestoornis door een hallucinogeen komt voornamelijk, maar niet uitsluitend, voor na het gebruik van lsd (lysergeenzuurdi-ethylamide). Er is geen sterke correlatie tussen de persisterende perceptiestoornis door een hallucinogeen en het aantal keren dat een hallucinogeen wordt gebruikt; een persisterende perceptiestoornis door een hallucinogeen treedt soms ook op bij mensen die aan een minimale hoeveelheid van een hallucinogeen zijn blootgesteld. Een enkele keer wordt de persisterende perceptiestoornis door een hallucinogeen uitgelokt door een ander middel (bijvoorbeeld cannabis of alcohol), door de aanpassing aan een donkere omgeving, inspanning, blootstelling aan lawaai of fotofobie.
