Katatonie bij een andere psychische stoornis (katatonie als specificatie) kan worden gebruikt wanneer tijdens het beloop van een neurobiologische ontwikkelings-, psychotische, bipolaire, depressieve of andere psychische stoornis wordt voldaan aan de criteria voor katatonie. De specificatie katatonie is van toepassing bij een klinische toestand van opvallende psychomotorische symptomen en minstens drie van de in criterium A genoemde twaalf kenmerken. Katatonie wordt gewoonlijk vastgesteld in een behandelsetting en komt voor bij 35% van de patiënten met schizofrenie, maar de meerderheid van de gevallen met katatonie betreft patiënten met een depressieve- of bipolaire-stemmingsstoornis. Uit een meta-analyse van klinische steekproeven bleek dat ongeveer 9% van de patiënten katatonie had. Voordat de specificatie katatonie wordt gebruikt bij neurobiologische ontwikkelings-, psychotische, bipolaire- of depressieve-stemmingsstoornissen of andere psychische stoornissen dient een brede verscheidenheid van somatische aandoeningen te worden uitgesloten. Dit kunnen onder andere zijn: somatische aandoeningen als gevolg van infectie-, stofwisselings- of neurologische aandoeningen (zie de paragraaf ‘Katatone stoornis door een somatische aandoening’). Verder kan katatonie ook een bijwerking van een geneesmiddel zijn (zie het hoofdstuk ‘Bewegingsstoornissen en andere bijwerkingen van medicatie’). Gezien de ernst van de complicaties dient zorgvuldig te worden gelet op de mogelijkheid dat de katatonie kan worden toegeschreven aan het maligne neurolepticasyndroom.
