Het hoofdkenmerk van onttrekking van een stimulantium is een karakteristiek onttrekkingssyndroom dat ontstaat binnen een paar uur of enkele dagen na het staken (of de aanzienlijke vermindering) van een langdurig gebruik van een stimulantium (meestal in hoge doses) (criterium A). Het onttrekkingssyndroom kenmerkt zich door het ontstaan van een dysfore stemming in combinatie met twee of meer van de volgende klachten of verschijnselen: vermoeidheid, levendige nare dromen, insomnia of hypersomnia, toegenomen eetlust, en psychomotorische vertraging of agitatie (criterium B). Bradycardie treedt vaak op en is een betrouwbare maat voor het onttrekkingssyndroom van een stimulantium.
Anhedonie en hunkering naar het middel zijn vaak aanwezig, maar maken geen deel uit van de criteria. De onttrekkingssymptomen veroorzaken klinisch significante lijdensdruk of beperkingen in het sociale of beroepsmatige functioneren of het functioneren op andere belangrijke terreinen (criterium C). De symptomen kunnen niet worden toegeschreven aan een somatische aandoening en kunnen niet beter door een andere psychische stoornis worden verklaard (criterium D).
