Voedings- en eetstoornissen

De categorie voedings- en eetstoornissen omvat klinische beelden die worden gekenmerkt door een verstoring van het gebruikelijke eetpatroon. Deze verstoring kan bestaan uit het eten van niet voor consumptie bestemde stoffen, zoals bij pica; een algehele beperking van de voedselinname, zoals bij de vermijdende/restrictieve voed­sel­in­na­me­stoor­nis en anorexia nervosa; herhaaldelijk abnormale regurgitatie van voedsel, zoals bij de rumi­na­tie­stoor­nis; of eetbuien, zoals bij boulimia nervosa en de eetbuistoornis. Sommige van deze stoornissen, maar niet alle, komen hoofdzakelijk bij vrouwen voor en gaan samen met een verstoring van het lichaamsbeeld of een overmatige zorg over het gewicht en de lichaamsvorm. De meeste van deze stoornissen beginnen tijdens de kindertijd of de adolescentie, hoewel de ziekte ook op volwassen leeftijd kan beginnen. Vanwege het effect van eetstoornissen op de voe­dings­toe­stand is het van groot belang een uitgebreid lichamelijk onderzoek uit te voeren om te beoordelen of er somatische gevolgen zijn, en om zich ervan te verzekeren dat het verstoorde eetpatroon niet door een andere somatische aandoening wordt veroorzaakt. De somatische gevolgen kunnen behoorlijk ernstig zijn en in sommige gevallen tot de dood leiden. Anorexia nervosa kent zelfs de hoogste mortaliteit van alle psychiatrische stoornissen. Daarom zijn een snelle diagnose en behandeling van belang.